Pressematerial/mz
„Групата Solche со своите акустични инструменти докажува дека уживањето во создавањето сложени текстови и рок-ставот што повикува на танцување не си противречат.
По девет албуми, три книги и повеќе од 600 концерти во Русија, Романија, Чешка, Германија и Швајцарија, нивниот ‘philofolk’ покажа дека сè уште може да ѝ подари на групата и публиката прекрасна заедничка вечер.
Solche се:
Mario Krohn: кахон
Michael Focken: бас-гитара
Holm Krieger: гитара и вокал“
„Посебен, неконвенционален акустичен рок со искинати германски текстови. Да се каже нешто — но така што ќе удри!“
„Акустичен рок со искинати германски текстови и исто толку искинати стилски амбиции. Да се каже нешто — но така што ќе удри. Solche може да свири и тивко и сè друго, но тие категории често не помагаат многу. Слушнете сами и откријте!“
„Во интимна средина, Solche свири со гитара и ударни инструменти. Звучи малку како покрај логорски оган, но во живо постојано докажува дека би било избрзано да се отпише таква поставеност: она што доаѓа од сцената навистина е рок. Ако на револуцијата во нашите глави ѝ треба звучна подлога, еве ја!“
„Музиката помага. Тебе, мене, нему и нејзе. Помага и да се проба Solche, особено кога расфрланите тегоби се засилуваат и едвај ти се дише. Solche не е ниту лекар ниту лек. Ајде, слушајте, а ако не ви се допаѓа — заминете. Во градот, пред законот, сите се браќа и сестри, дури и ако одблесоците на проектилот ве заслепуваат. Побрзо — ти си суперкоњ.“
„Од основањето во почетокот на 2004 година, Solche најпрво создаваше своевиден независен рок со неконвенционални германски текстови. Потоа се откажа од гласноста на млазен авион при полетување и, со промена на поставата, тргна кон она што требаше да се направи. Она што порано беше тенк сега повеќе личи на чаша полна со догорчиња, која дејствува таму каде што треба. Во живо Solche се опушта, но интелектуалните текстови остануваат во средиштето. Имитацијата на критика не може да ја замени критиката на имитациите.“
„Можеш ли воопшто да останеш сериозен? Што сакаш да кажеш; која изјава би можел да ја завршиш со точка? Колку далеку можеш да одиш без да се откажеш од својот мал ироничен агол? Светот се распаѓа на многу парчиња и интелектуалната дистанца изгледа како единственото нешто што штити од лудило. Гледачот седи надвор и знае што се случува? Можеби — а можеби и не. Група по име Solche.“
„Искинати текстови, како телевизиска вечер сошиена со менување канали, кои, за разлика од телевизијата, не се откажуваат кога гледаноста не одговара. Solche веднаш преминува на работата, а неговата работа е да каже нешто. Точка.“
