Solche

Deutsch   |   English   |   Lietuvių   |   Македонски   |   Беларуская

Projektsitzung (Meilenstein)

Schmeiß einen Meilenstein in die Zeitfensterscheibe und
vergiss, was du heute besser machen kannst.
Effizienz ist die Schönheit der Mörder und Maschinen
Kalter Glanz oder gar nicht, was heißt mehr verdienen.

Sieh dich an, was du kannst. Wie du sitzt, wie du tanzt.
Schrei wie nie, Energie. Haltlos, gewaltlos.
Die Powernappingsinfonie ist viel zu leise und fragt wie?
Macht es das alles besser oder gehst du wieder einmal in die Knie.

Schmeiß einen Meilenstein in die Zeitfensterscheibe
und entwickle ein neues Lebenszeitmodell.
Flexibilität ist der Name dieser Haltlosigkeit,
Burning out, du zu langsam, Welt zu schnell.

Gib nicht auf – Lass es sein! Hoch hinauf, immer rein!
Reg dich ab, mach nicht schlapp, Lass los, mach los.
Machtlos allein. Im Durchschnitt völlig anders sein.
Und der Alte sprach, wehr dich, denn dein Herz liegt brach
und nachhaltiges Leben macht dem Namen alle Ehre und hallt nach...

Schmeiß einen Meilenstein in die Zeitfensterscheibe
und dann arbeite ab und arbeite zu,
Motivation schlägt den Takt deines Tuns schon längst nicht mehr,
es läuft aus, abgehackt liegt der Wurmfortsatz des Lebens.

Hör doch auf, es ist aus, die Luft ist schon raus,
Schlaff und kraftlos ein Traum, schneller, besser geht es kaum
Und überhaupt. Für all das das Nichtmehrlebensein ist in der kleinen Küche gar kein Raum.
Mach dich frei und sei soweit so gut du kannnst, wenn du sitzt, wenn du tanzt.

Schmeiß einen Meilenstein in den ?runnen vorm Haus,
Schmeiß einen Meilenstein in die dunkle Nacht hinaus,
Schmeiß einen Meilenstein an das, was dich fragen lässt.
Teile dich durch deine Leben ohne Rest.

Праектнае паседжанне (Веха)

Пераклад на беларускую мову: Iryna Herasimovich.

Шпурні вехавы камень, выбі шыбіну ў часавай рамцы ды

забудзь, што можна было б яшчэ ўдасканаліць.

Эфектыўнасць — вабнасць станкоў ды забойцаў

Ці халодны пан ці заробак прапаў.

Зірні на сябе, да чаго ты здатны. Як сядзіш, як ты танчыш.

Закрычы як ніколі, энергія. Без грунту, без гвалту.

Сімфонія паўэрнэпінгу такая ціхая ды пытаецца як?

Вось так будзе лепей ці зноў давядзецца ўкленчыць.

Шпурні вехавы камень, выбі шыбіну ў часавай рамцы

ды распрацуй новую мадэль жыццёвага часу.

Гнуткасцю называюць няўстойлівасць гэту,

Выгаранне, запаволены ты ды зашыбкі свет.

Не здавайся — няхай так! Вышэй, наперад, ні кроку назад!

Астынь, трымайся, адпусці, давай.

Адзін бездапаможны. У сярэднім зусім не так.

А стары казаў, сцеражыся, бо сэрца тваё пустуе, не засяваецца

і ўстойлівае развіццё нездарма так завецца ды адгукаецца...

Шпурні вехавы камень, выбі шыбіну ў часавай рамцы,

а затым працуй на знос, гарбацься на дзядзю,

матывацыя даўно перастала задаваць табе рытм,

блізіцца канец, валяецца адсечаны апендыкс твайго жыцця.

Спыніся ж, канец, імпэту няма,

Мара азызла ды знясілела, лепей наўрад ужо будзе

Ды наагул. Для ўсяго гэтага ўжо-не-жыцця на невялічкай кухні бракуе месца.

Вызвалі сябе і будзь пакуль як можаш быць, калі сядзіш, калі танцуеш.

Шпурні вехавы камень у студню ля хаты,

Шпурні вехавы камень у цёмную ноч,

Шпурні вехавы камень у тое, што прымушае цябе задаваць пытанні.

Падзялі сябе на жыцці свае без астачы.