Pressematerial/be
«Гурт Solche са сваімі акустычнымі інструментамі даказвае, што радасць стварэння складаных тэкстаў і рок-пазіцыя, якая запрашае танцаваць, не супярэчаць адно аднаму.
Пасля дзевяці альбомаў, трох кніг і больш за 600 канцэртаў у Расіі, Румыніі, Чэхіі, Германіі і Швейцарыі іх “philofolk” паказаў, што ўсё яшчэ можа падарыць гурту і публіцы цудоўны сумесны вечар.
Solche — гэта:
Mario Krohn: кахон
Michael Focken: бас-гітара
Holm Krieger: гітара і вакал»
«Асаблівы, нетрадыцыйны акустычны рок з разарванымі нямецкімі тэкстамі. Сказаць нешта — але так, каб ударыла!»
«Акустычны рок з разарванымі нямецкімі тэкстамі і гэтак жа разарванымі стылёвымі амбіцыямі. Сказаць нешта — але так, каб ударыла. Solche можа граць і ціха, і ўсё астатняе, але гэтыя катэгорыі часта мала дапамагаюць. Паслухайце самі і адкрыйце!»
«У камернай абстаноўцы Solche грае з гітарай і ўдарнымі інструментамі. Гучыць крыху як ля вогнішча, але ў жывым выкананні пастаянна даказвае, што спісваць такі склад было б заўчасна: тое, што ідзе са сцэны, сапраўды рок. Калі рэвалюцыі ў нашых галовах патрэбны гукавы фон, вось ён!»
«Музыка дапамагае. Табе, мне, яму і ёй. Дапамагае і паспрабаваць Solche, асабліва калі раскіданыя цяжкасці ўзмацняюцца і ледзь можаш дыхаць. Solche не лекар і не лекі. Давайце, слухайце, а калі не падабаецца — сыходзьце. У горадзе, перад законам, усе браты і сёстры, нават калі водбліскі снарада вас асляпляюць. Хутчэй — ты суперконь».
«З моманту заснавання на пачатку 2004 года Solche спачатку ствараў своеасаблівы незалежны рок з нетрадыцыйнымі нямецкімі тэкстамі. Потым адмовіўся ад гучнасці рэактыўнага самалёта пры ўзлёце і, змяніўшы склад, рушыў да таго, што трэба было зрабіць. Тое, што раней было танкам, цяпер больш падобнае да шклянкі, поўнай недакуркаў, якая дзейнічае там, дзе трэба. Ужывую Solche расслабляецца, але інтэлектуальныя тэксты застаюцца ў цэнтры. Імітацыя крытыкі не можа замяніць крытыку імітацый».
«Ці можаш увогуле застацца сур'ёзным? Што ты хочаш сказаць; якое выказванне мог бы скончыць кропкай? Як далёка можаш зайсці, не адмовіўшыся ад свайго маленькага іранічнага кутка? Свет распадаецца на шмат кавалкаў, і інтэлектуальная дыстанцыя выглядае адзіным, што абараняе ад вар'яцтва. Глядач сядзіць звонку і ведае, што адбываецца? Магчыма — а магчыма, і не. Гурт па імені Solche».
«Разарваныя тэксты, нібы тэлевізійны вечар, сшыты пераключэннем каналаў, якія, у адрозненне ад тэлебачання, не здаюцца, калі рэйтынг не адпавядае. Solche адразу бярэцца за справу, а яго справа — нешта сказаць. Кропка».
