Schöpfe und Sümpfe/be
Праз дванаццаць гадоў — яшчэ адзін новы студыйны альбом. Насамрэч падвойны. Насамрэч хутчэй два альбомы, чым адзін падвойны. Складана. Трэба паслухаць.
Усе ведаюць гісторыю Münchhausen: ён з канём загразае ў балоце і сам выцягвае сябе за валасы. Выдумка, бязглуздзіца, сказалі б вы. Аднак людзям, якія сутыкаюцца з цяжкасцямі, што мусяць пераадолець самі, мы дагэтуль кажам, што яны павінны самі выцягнуць сябе з балота за валасы. Цікавая супярэчнасць, якая дала першы штуршок альбому.
На іншым узроўні — тыя, хто ведае Solche, ведаюць, што іх некалькі, — гаворка пра метафару загразання. У гэтага вобраза ёсць унутраны і знешні бакі.
Загразанне ўнутры, ва ўласных думках і большых ды меншых псіхалагічных асаблівасцях, — тэма першага дыска. Ён адпаведна называецца „Schöpfe“. Гэта відаць і ў спісе песень: загалоўная Schöpfe, Anankasmus, Dyslexie, Egomanie, Prokrastination, Narzissmus, Agoraphobie, Graphomanie, Monophobie, Kleptomanie, Moria, Insomnia і Selektiver Mutismus. Самі песні гучаць спакайней, чым можна падумаць на першы погляд.
Загразанне звонку — тэма другога дыска. Ён адпаведна называецца „Sümpfe“ («Балоты»). Гаворка пра рэчы рэальнага свету, якія нас затрымліваюць, у якіх мы танем і не можам ісці наперад; рэчы, што прывязваюць нас да сітуацый, месцаў і людзей і не адпускаюць, хоць хацелася б рухацца далей. Пасля загалоўнай „Sümpfe“ ідуць Abbruch, Aufbruch, Veränderung, Projektsitzung, Idee, Politik, Bürokratie, Sold, Kampf, Streifschuss, Nacht і Zukunft. Збор большых і меншых няяснасцяў, у якім, вядома, ёсць і магчымыя выхады.
Усе дваццаць шэсць песень „Von Schöpfen und Sümpfen“ паказваюць, што па-ранейшаму ёсць больш, чым уяўляе звычайная мудрасць, і што складанасць не заўсёды мусіць быць цяжкай: часам яна прыносіць шмат радасці.
