Solche

Agorafobie

Zelden zal het veld zonder eind worden bewerkt, hoewel het allemaal niet nodig is
te veel ruimte maakt alles hol en wat behaagt krijgt helemaal geen ruimte
blijft pas voor het moment, dat geen rust kent voor jou.
Misschien
Vrijdag is geen feestdag and vrij is wat van geheel niets houdt
en hinkend, stinkend, doodgevroren komt La Grande Armée terug
van all die jaren die zo waren als ze waren, gaaf vertrokken - weg.
Misschien.
Nu rest maar nog, hét te vermijden waar de meningen zijn verdeeld,
Of het goed is, zich te laten afschieten of te streven
gestructureerd naar het sluiting van’t leven.
Alles, alles is vergeefs. Als ze zeggen:
Angst eet vrijheid, niets behaagt, kleine kop, grote wereld,
Angst eet vrijheid, meer en meer, stevig plannen en de plek blijft leeg.
Angst eet vrijheid, Angst eet ...leven en is dit de waarde van een leven?
Het veld zonder eind kent geen weg, waarlangs gaan nog, de zin word traag
als een koude salamander, die niet wandelt maar steeds wacht
dat de eerste zonnestralen komen.
Word betrapt en is niets zonder pijn.
Misschien is de afstand maar een voorwendsel, om niet te ver naar het land te kijken
brekende nekken alom, die al niets hebben vermoed
en de vlammen op het huis, alzo stond het nergens in het plan,
maar misschien niet geplande zaken afleggen,
de blikken en de bijlen wetten, opdat dit alles maar zo blijft als het is geweest
en zo als het is zou het vast wel blijven voor altijd - als ze zeggen.
Angst eet vrijheid, niets behaagt, kleine kop, grote wereld,
Angst eet vrijheid, meer en meer, stevig plannen en de plek blijft leeg.